امين رويحه

250

درمان با گياهان از نظر طب قديم و جديد با تصاوير گياهان ( فارسى )

به مصرف طبى مىرسد . مواد فعال آن : موادى تلخ و مقوى و اشتهاآور و محرك غده است . استعمال طبى آن : 1 - از خارج زخمهاى مزمن را بوسيلهء گرد اين گياه معالجه مىنمايند بدين‌طريق كه روزى دو مرتبه از گرد آن روى زخم بپاشند و در همان موقع شيره يا گرد آن را چنان كه بعدا خواهيم گفت بياشامند و بخورند . ب - از داخل : مجال و موقعيت استعمال داخلى اين گياه وسيع و زياد است لذا آلمانيها اين گياه را هزار ريال مىنامند ، زيرا قيمت علاجى آن مساوى با هزار ريال است . شيره و گرد اين گياه براى ضعف اشتهاى غذا ، ضعف معده ، اختلال - ترشحات آن از قبيل نقص نسبت كلرهيدريك ، يا زياد شدن ترشى شير در آن . اين دو موضوع باعث ترشى و سوزش معده مىشوند . اضطراب كبد و اختلال ترشحات آن ، امراض طحال يعنى سپرز ، اضطراب نفسى و عوارض هسترى بوسيلهء استعمال شيره و گرد اين گياه معالجه مىشوند . نيز تصلب ريه بعد از بهبودى از التهاب و اسهال حاد در فصل تابستان مخصوصا اگر با استفراغ و قى همراه باشد بوسيلهء آنها معالجه مىشوند . در خاتمه استعمال شيرهء اين گياه يا گرد آن را براى ضعف خون يعنى كمى گلبول‌هاى آن توصيه مىكنند . دستور تهيهء شيرهء اين گياه اين است كه در هر فنجان آب سرد يك قاشق كوچك غذاخورى از اين گياه را مىريزند و بعد از ( 6 - 8 ) ساعت آن را صاف مىكنند و آن را در ظرف يك روز بتدريج مىآشامند . شيرهء اين گياه تلخ مزه است ، بدين جهت است كه اطباء استعمال گرد آن را